"بسم رب المهدی (عج)"

با سلام و درود به پیش گاه مقدس مولود نیمه شعبان و آخرین ذخیره امامت، حضرت بقیّة اللّه - ارواحنا فداه - و یگانه دادگستر ابدى و بزرگ پرچم دار رهایى انسان از قیود ظلم و ستم استکبار. سلام بر او و سلام بر منتظران واقعى او. سلام بر غیبت و ظهور او و سلام بر آنان که ظهورش را با حقیقت درک مى کنند و از جام هدایت و معرفت او لبریز مى شوند.

کور است چشمى که او را نبیند و ضرورت وجودش را که کلید معناى هستى است، نیابد. آن جا که تو نیستى، تاریخ هم رنگ مى بازد.

من، تو را همراه آدم و نوح و ابراهیم دیدم و بشارت تو را از زبان رسول و على و فاطمه و سجاد و صادق و عسکرى علیهم السّلام شنیدم. بى تو، هستى بى روح و تاریخ، کلاف سردرگمى بیش ‍ نیست.

تو مطلوب خدا و مقصود انبیاء و محبوب اولیایى. تو فریاد عطش ‍ همه اعصار و قرونى، تو عصاره خلقتى.

مى گویند: تو نیستى. چه یاوه اى؟! من تو را با ذره ذره ى سلول هایم و از عمق جانم، مى خوانم. مگر مى شود بى تو زنده بود؟ آن ها که این راه را مى روند، سر در وادى تیه مى سایند و چاره اى جز بازگشت زیان بار ندارند.

کورباد آن چشمى که تو را نبیند. من، تو را بر بال ملائک و گلبرگ هاى نیلوفر و ترانه باران دیدم. من تو را در شکستن دیو و فروزش فرشته و هشت سال رویاروئى تمامى ایمان در برابر تمامى کفر و در صلح سبز و فراق روح اللّه و آمدن روح الامین و بازگشت عدالتخواهی دیدم .

مهربانا! خدا کند تو بیایى. تا این بار، چشم در چشم تو داشته باشم و چشمان بى فروغم را فروغى دوباره بخشم. این جا کشور توست، کشور اهل بیت است. بوى على و حسین و فاطمه علیهم السّلام از در و دیوار آن مى بارد. متى ترانا و نراک .

مهدیا! عزیزا! یوسفا! صدیقا! بیا که بى تو، هستى سخت خاموش ‍ است. تو فریاد العطش منى. عطشى نه تقلیدى و تلقینى که برخاسته از بنیان هایى به بلنداى همه تاریخ و برگرفته از طراوتى به زلالى همه فطرت ها.

عزیزا! دیر به یادت افتادیم، مى دانم. هنوز هم در بسیارى از جاهاى این مرز و بوم، رنگى از تو نیست. هیچ عذرى نیست و هیچ دست آویزى نداریم، جز این که بگوییم: یا محسن قد اتاک المسیئ، انت المحسن و نحن المسیئون، شرمنده ایم. بنا داریم لااقل فصلى را با تو باشیم. آیا امید وصلى هست؟ مى خواهیم روز تولد تو را به امید تولد دوباره خودمان به جشن بنشینیم. آیا امید تولدى هست، اى تولد بالغ هستى؟

مهدى جان! خفاشان، دنیا را بى تو مى خواهند و براى نیامدنت، همه خوبى ها را به اسارت برده اند و از سگ هاشان، زنجیرها را برداشته اند و انسان ها را که اغنام شان هستند، گروه گروه به مسلخ مى برند. ما هم دست هامان را یله و چشم هامان را به راه و گام هامان را استوار و دل هامان را برایت آذین بسته ایم و اگر در برابر دین ما بایستند، در برابر تمام دنیاى آن ها خواهیم ایستاد.

خورشید من برآى که وقت دمیدن است!

فصل هاى سرخ و سفید و زرد را آزمودیم. چیزى در چنته نبود. بگذار فصل آخر را با تو باشیم. این فصل را با من بخوان، باقى فسانه است. این فصل را بسیار خواندم، عاشقانه است.

از افق هاى دور کسى مى آید
با تبر ابراهیم
زمزمه ى عیسى
صلابت موسى
با رسالت رسول بر دوش
و ذوالفقار على در دست
و خون حسین در رگ .
چشمانم را ببین، چشم انتظار است
دلم را نظاره کن، بى قرار است
دستانم را بنگر، چه مهیاست
آن جا که کوه هم از پا مى افتد، من ایستاده ام .
از افق هاى دور کسى مى آید
با دستانى پر
باز آ که با آمدنت، بهار ماندنى است .

ما خود را از یاران و منتظران حضرت به حساب آورده ایم و جاى حرفى باقى نگذاشته ایم، در حالى که حرف ها بسیار است. جا دارد خود را دوباره ارزیابى کنیم و در این فصل از تاریخ به بازخوانى دوباره خود بپردازیم، تا آن جا که تندبادهاى شبهات و جام هاى شهوات و حلاوت بدعت ها ما را از مهدى فاطمه (عج ) جدا نکند. یادمان نرود که ما بواسطه انقلابمان او را شناخته ایم.

انقلاب مردم ایران، نقطه شروع انقلاب بزرگ جهان اسلام به پرچم دارى حضرت حجّت - ارواحنا فداه - است که خداوند بر همه مسلمانان و جهانیان منّت نهد و ظهور و فرجش را در عصر حاضر قرار دهد.

ما امروز دورنماى صدور انقلاب اسلامى را در جهان مستضعفان و مظلومان بیش از پیش مى بینیم و جنبشى که از طرف مستضعفان و مظلومان جهان علیه مستکبران و زورمندان شروع شده و در حال گسترش است، امید بخش آتیه روشن است و وعده خداوند تعالى را نزدیک و نزدیک تر مى نماید. گویى جهان مهیّا مى شود براى طلوع آفتاب ولایت از افق مکّه معظّمه، و کعبه آمال محرومان و حکومت مستضعفان.

ما با خواست خدا، دست تجاوز و ستم همه ستم گران را در کشورهاى اسلامى مى شکنیم و با صدور انقلاب مان که در حقیقت، صدور انقلاب راستین و بیان احکام محمدى صلّى اللّه علیه و آله است، به سیطره و سلطه و ظلم جهان خواران خاتمه مى دهیم و به یارى خدا، راه را براى ظهور منجى، مصلح کل و امامت مطلق حق، امام زمان - ارواحنا فداه - هموار مى کنیم.

اگر این جمهورى اسلامى از بین برود، اسلام آن چنان منزوى خواهد شد که تا آخرِ ابد، مگر در زمان حضور حضرت، نتواند سرش را بلند کند.

تا دیروز مشروب فروشى و فساد و فحشا و فسق و حکومت ظالمان براى ظهور امام زمان - ارواحنا فداه - را مفید و راه گشا مى دانستند. امروز از این که در گوشه اى خلاف شرعى که هرگز خواست مسؤولین نیست، رخ مى دهد، فریاد وا اسلاما سر مى دهند! دیروز حجتیه اى ها، مبارزه را حرام کرده بودند و در بحبوحه مبارزات، تمام تلاش خود را نمودند تا اعتصاب چراغانى نیمه شعبان را به نفع شاه بشکنند، امروز انقلابى تر از انقلابیون شده اند. دلم نمی خواهد خاطرات تلخ گذشته باعث کمرنگ کردن شیرینی این روزهای بزرگ شود.

و اما سخن آخر با مولایمان مهدی فاطمه (عج):

اى یوسف زهرا علیه السّلام! ما در حق شما، ستم هاى فراوانى کرده ایم.

ناسپاسى ها و قدر ناشناسى هاى ما از شمارش بیرون است. با این حال، بر این باوریم که بزرگوارى شما از کرم یوسف افزون تر است. پس عاجزانه از شما مى خواهیم در روز موعود، آن گاه که به محضر مبارک شما آمدیم، ستم هاى ما را فراموش کنید. ناسپاسى هاى ما را به دل نگیرید و ما را ببخشایید. از خداوند نیز براى مان آمرزش بخواهید.

اى یوسف زهرا علیه السّلام! ما خریدار مهر شماییم، ولى براى بار یافتن به آستان بلند شما، چیزى نداریم. اگر هم داشته باشیم، بضاعتى است ناچیز که نگاه به آن و یادآورى آن، عرق شرمندگى بر جبین مان مى نشاند. با این حال، عاجزانه از شما مى خواهیم که یوسف گونه ما را بپذیرید و کریمانه بر ما نظر کنید و پیمانه ما را پر سازید.

اى یوسف زهرا علیه السّلام! چشمان بصیرت ما به دلیل گناهان و نافرمانى ها نابینا شده اند و اگر چنین نبودند هیچ گاه از افتخار روشن شدن به چهره دل رباى شما محروم نمى گشتند. آیا چشمى که هزاران آلودگى بر آن نشسته است، شایستگى دارد که تصویر آن عزیز مه پیکر را در آغوش بگیرد؟ پرده اى که بر دیدگان ما افتاده، آن قدر ضخیم است که دستان ما از زدودن آن ناتوانند و تنها ید بیضاى شما مى تواند آن را فرو افکند.

اى یوسف زهرا علیه السّلام! ما یعقوب نیستیم، امّا شما از یوسف، کریم تر و بخشنده ترید. بر دیدگان نابیناى ما نظرى افکنید تا شایستگى دیدار چهره زیباى شما را بیابد و از نگریستن به آن، مست و سرشار شود.

اى یوسف زهرا علیه السّلام! سرگذاردن بر گام هاى مبارک شما و بوسیدن آن، رؤیاى شیرین ما و آرزوى دیرین ماست . و این آرزو، بلند است و دست نایافتنى؛ زیرا ما کجا و آستان بلند شما کجا! اما کریمان همیشه بزرگى خود را مى بینند، نه خردى نیازمندان را.

اگر شما منتظرید که ما، خود، در این راه ، گام نهیم و شایستگى وصال را در خویش فراهم آوریم، به یقین بدانید که ما را پاى آمدن این راه نیست. شما یوسف گونه، کرم کنید و زمینه این وصال را فراهم آورید.

شاید ما فرزندان نافرمانى باشیم، ولى مگر برادران یوسف چنین نبودند؟ ما نیز عاجزانه از شما مى خواهیم آن گاه که روز موعود فرا رسید، همه ما را بدون جدا کردن بدان از نیکان، با بزرگوارى به بارگاه خود بپذیرید و از لطف خویش بهره مند سازید.

خدایا! مى دانیم مهر اولیاى تو، متاع گران قدرى است که آن را در هر دلى نمى نشانى؛ زیرا هر سینه اى را گنجایش آن نیست، ولى مگر فراخى سینه ها به دست تو نیست؟

بارالها! مى دانیم که این گوهر درخشان تنها در صدف هاى پاک مى روید، ولى مگر سیل رحمت تو از زدودن آلودگى هاى دل هاى ما ناتوان است؟

پروردگارا! بسیارى خدمت گزار بارگاه اویند. آیا اگر نان خور دیگرى به آنان افزوده شود، به آستان او زیانى مى رسد؟

پروردگارا! مهر یوسف را در دل عزیز مصر و همسرش نشاندى، مهر یوسف زهرایت را نیز تو در دل ما بنشان. عشقى دِه جان سوز که از سوز آن، جهانى بسوزد و از آن سوزش، شعله اى فراهم آید تا چراغ راه مشتاقان گردد. آمین.

در انتها جا دارد تشکر ویژه ای از بنیاد فرهنگی حضرت مهدی (عج) و سایر کانون های اینچنینی که در این زمینه تلاش می کنند داشته باشم. بدرود